Kuchnia obłędnie zdrowa

Gulasz z leśnych grzybów na ryżu

2012-02-10T00:18:00.006+01:00

Od czasu pojawienia się na świecie Igi, czyli od ok. 8 miesięcy na naszym stole zagościły na dobre grzyby. Wcześniej używałam ich w niewielkich ilościach. A teraz zaczęły królować na naszym stole w daniach gdzie grają pierwsze skrzypce. Ach, jak widać smaki się zmieniają i już nie wiem, czy to za sprawą wieku, czy też pojawiających się na świecie dzieciJ. Odkryłam coś, co pewnie większość gotujących osób wie, że oprócz grzybów suszonych, są fantastyczne różne grzyby mrożone. I tu zaczyna się raj. Nie trzeba czekać do jesieni z nadzieją, że na targu pojawiają się podgrzybki, a jak dobrze pójdzie to i borowiki. Można grzybowo szaleć cały rok!

Do tego, nie wiem do końca czemu, ale grzyby jakoś tak kojarzą mi się z zimową porą i rozgrzewającymi potrawami. Najchętniej dodawałabym je do wszystkiego.

Oto jedno z wielu grzybowych dań z ostatnich tygodni. Przepis z BBC GF

Składniki dla 2 osób:

- ok. 300 g. mieszanki grzybów leśnych – z grubsza pokrojonych – u mnie mieszanka borowików z podgrzybkami;

- cebula pokrojona w kostkę;

- 2 ząbki czosnku poszatkowane lub przeciśnięte przez praskę;

- łyżeczka papryki;

- łyżeczka sosu Worcestershire;

- 3 łyżeczki kwaśnej śmietany – u mnie jogurt – więcej;

- 150 ml. bulionu;

- pęczek natki pietruszki – pokrojonej - u mnie ciut mniej;

- olej do smażenia;

- sól, pieprz;

- ryż*

* u nas dla mnie ok. 50 g. pełnoziarnistego jaśminowego i 100 g. białego jaśminowego dla męża, któremu jedynie w zupie i zapiekankach jestem w stanie przemycić pełnoziarnisty.

Wykonanie:

1. Na patelni na rozgrzanym oleju zmiękczyć cebulę przez ok. 5 minut. Dodać czosnek i paprykę, gotować jeszcze przez minutę. Dodać grzyby i mocno podgrzewać przez ok. 5 minut często mieszając.

2. Wlać bulion i sos Worcestershire. Zagotować i podgrzewać przez co najmniej 5 minut, aż sos zgęstnieje. Następnie wyłączyć podgrzewanie i dodać jogurt i większą część pietruszki.

3. Ugotować w międzyczasie ryż, do którego należy po ugotowaniu wmieszać pozostałą część pietruszki. Trzeba pamiętać, że ryż pełnoziarnisty gotuję się znacznie dłużej niż biały. U mnie trwało to 45 minut.

4. Grzyby serwować na ryżu.

Gulasz serwowałam z odkrytym niedawno nowym wcieleniem fenkułu, czyli kopru włoskiego, przygotowanego na parze oraz z sałatką z roszponki i zielonego ogórka. Oba warzywne dodatki skropione oliwą z oliwek.

Danie powinno zawierać na porcję ok.:

329 kcal, 11g białka, 50g węglowodanów, 9 g tłuszczu, , 4g błonnika

Gęsta zupa z Puerto Rico z białą fasolą, salami i oliwkami

2012-02-08T23:04:00.008+01:00

No i strączkowe ponownie! Nie żebym nic innego nie gotowała, ale mam zaległości w zamieszczaniu postów, a najwięcej zdjęć mam właśnie dań z fasolą. Z udziałem strączkowych w ostatnich miesiącach zrobiłam największą ilość nowych potraw. Zatem do fasolowego cyklu zapraszam.

Zupę podpatrzyłam u Ireny i Andrzeja.

Wyrazisty smak oliwek, charakterystyczny smak salami i ostry, zaskakujący smak dodawanego do zupy sosu Racaito Basico czynią ją absolutnie wyjątkową.

Z moimi modyfikacjami przepis na dwie osoby.

Składniki:

- ok. 100 g. fasoli – namoczona uprzednio na noc i ugotowana;

- ok. 40 g. boczku – pokrojonego w

kostkę;

- ok. 80 g. salami - pokrojonego w kostkę;

- ok. 1/3 szklanki zielonych posiekanych oliwek manzanilla;

- ok. 80 g. ugotowanego pełnoziarnistego ryżu;

- ½ szklanki sosu pomidorowego;

- 1,5-2,5 szklanki wody;

- sól i pieprz do smaku; - olej do smażenia;

sos:

- 1/3 cebuli – posiekanej;

- ząbek czosnku;

- 3 łyżki świeżej kolendry;

- przyprawa chilli – do smaku;

- ½ zielonej lub czerwonej papryki - posiekanej;

- woda;

 
Wykonanie:

1. Na patelni z grubym dnem z pokrywką lub w garnku na niewielkiej ilości oleju do smażenia należy podsmażyć boczek i salami.

2. W tym czasie zrobić sos – zmiksować wszystkie składniki.

3. Następnie do salami i boczku dodać oliwki, sos pomidorowy, sos – recaito i gotować 3 minuty.

4. Po tym czasie dodać wodę, ugotowaną wcześniej fasolę oraz ugotowany ryż pełnoziarnisty. Gotować przez kilka minut.

Jeżeli używa się ryżu białego, można go wcześniej nie gotować, jednak wówczas zupę trzeba gotować na małym ogniu przez ok. 20 minut, aż ryż będzie gotowy.

Smacznego.

Fasolka alla po bretońsku

2012-01-29T09:11:00.007+01:00

Strączkowe – jak się człowiek raz przekona, to już nie ma odwrotu. A jak zacznie próbować nie tylko fasoli w postaci dużych białych fasolek, czyli jaśka znanego od dzieciństwa, ale i innych strączków w kuszących kolorach i wielkościach, to już szaleństwo. Ale jak do tego fasolowego grona dołączy ciecierzyca, inaczej zwana grochem włoskim oraz wielokolorowe i wielosmakowe soczewice, że o grochu nie wspomnę, to już prawdziwa rozpusta.

Tą zimową porą, wszelkie rozgrzewające dania ze strączkowymi są wyjątkowo kuszące. Od dawna miałam ochotę na dwa składniki – dużą fasolę i sos pomidorowy, najlepiej gęsty z przetartych pomidorów. Brzmi jak fasolka po bretońsku. Ale nie chciałam, żeby to była typowa fasolka po bretońsku, której nota bene nigdy nie robiłam.

Potrzebowałam zatem przepisu, który oprócz fasoli i pomidorów miałby coś jeszcze. No i znalazłam w książce Low fat dishes Lary Hobday. Ba, znalazłam aż dwa przepisy na: Bean casserole oraz Butter bean & tomato casserole, a efekt jest ich kompilacją. Oto mi właśnie chodziło.

Składniki na dwie osoby:

- ok. 150 g. fasoli – namoczona uprzednio na noc i ugotowana;

- 140 g. marchewki – pokrojonej w kostkę;

- cebula – pokrojona w kostkę;

- 2 łodygi selera naciowego, pokrojone w krążki;

- ½ cebuli – pokrojonej w kostkę;

- 1 ząbek czosnku – posiekany;

- 30 g. boczku – pokrojonego w kostkę;

- ½ łyżki pokrojonego tymianku;

- ok. 100 ml bulionu;

- 1 łyżeczka musztardy;

- łyżeczka przecieru pomidorowego;

- puszka krojonych pomidorów;

- sól i pieprz do smaku;

- olej do smażenia;

- 1/3 łyżeczki ulubionych ziół;

- dodatek: pełnoziarnisty ryż basmati;

Wykonanie:

1. Na patelni z grubym dnem lub innej o nieprzywierającym dnie na niewielkiej ilości oleju do smażenia należy podsmażyć - poddusić boczek, aż zmięknie. Dodać pozostałe składniki: cebulę, czosnek, tymianek, marchewkę, seler naciowy i smażyć przez 2 minuty.

2. Następnie dodać bulion, pomidory, przecier pomidorowy, musztardę i fasolę. Zamieszać i podgrzewać pod przykryciem przez ok. 10 minut aż sos zgęstnieje.

3. Doprawić w razie potrzeby solą, pieprzem i dodatkową musztardą.

Pierwszy z przepisów zgodnie z zamysłem autorki miał być serwowany z odrębnie przygotowywanym pesto z natki pietruszki i z parmezanem. Jednak nie zdecydowałam się na to, bo jakoś nie bardzo wiedziałam jak łączyć pesto z tego rodzaju daniem. Podobnie nie pasował mi do całości parmezan.

W drugim zaś przepisie fasolka była duszona z sporą ilością czerwonego wina i w zupełnie innym towarzystwie ziół i przypraw.

Enchilaidy z fasolą i soczewicą

2012-01-20T01:12:00.008+01:00

Tortille nie często u nas goszczą, choć przyznaję, że nadziane i zapieczone są pyszne. Może gdy nauczę się w miejsce tych sklepowych robić własne placki z mąki razowej, będą się pojawiać częściej. Ale póki co do tego daleka droga.

No i oczywiście, ja jak to ja, robiłam za każdym razem nie z tradycyjnym mięsnym nadzieniem, tylko z warzywnym, na które przepis muszę w końcu zamieścić. Były też z dodatkiem ryby. A teraz czas na fasolę.

Polecam!

Przepis nieco mieniłam, zwłaszcza proporcje dostosowując do 2 osób oraz sposób wykonania. Uznałam, że wkładanie nadzienia do środka zawiniętej tortiili, po to, by nałożyć to samo nadzienie na jej wierzch niezbyt mi odpowiada. Dlatego tortille posmarowałam małą ilością sosu jogurtowo- serowego, a nadwyżkę nadzienia podałam oddzielnie.

Składniki:

- 6 tortilli – u mnie wieloziarnistej;

- ok. 150 g. fasoli – namoczona uprzednio na noc i ugotowana;

- ok. 150 g. soczewicy – u mnie brązowa, ale równie dobrze może być zielona lub czarna;

- 140 g. marchewki – potartej;

- cebula – pokrojona w kostkę;

- łyżeczka chilli;

- puszka krojonych pomidorów;

- ok. 180 g. jogurtu naturalnego;

- ok. 30- 40 g. Sera cheddar;

- sól i pieprz do smaku;

- olej do smażenia;

- 1/3 łyżeczki ulubionych ziół;

Wykonanie:

1. Na patelni z grubym dnem na oleju do smażenia należy podsmażyć przez 6-8 minut cebulę i marchewkę, W razie potrzeby podlać odrobiną wody. Dodać chilli, smażyć minutę, dodać pomidory i soczewicę. Podlać wodą, tak, by soczewica mogła wchłonąć płyn, chyba, że się daje soczewicę z puszki, wówczas woda nie jest potrzebna. Gdy soczewica jest prawie gotowa, dodać ugotowaną wcześniej fasolę i podgrzewać jeszcze przez 5- 10 pod minut, mieszając, aż nadzienie zgęstnieje. Doprawić w razie potrzeby.

2. Jogurt wymieszać z żółtym serem, solą, pieprzem i ewentualnie ziołami.

3. W naczyniu żaroodpornym na dnie rozprowadzić kilka łyżeczek nadzienia. Pozostałe nadzienie rozłożyć na tortillach i zwinąć je w rulon. Ułożyć w naczyniu żaroodpornym. Wierzch posmarować sosem jogurtowym.

4. Naczynie żaroodporne wstawić do piekarnika nagrzanego do 180-190 stopni i zapiekać do podgrzania całości przy jednoczesnym zezłoceniu sosu jogurtowo – serowego.

Jako dodatek chrupiące białe szparagi.

Przepis pochodzi z Good Food.

Jak podaje źródło wartości odżywcze jednej porcji wyglądają następująco:

430 kcal, białko 23g, węglowodany 60g, tłuszcz 13 g, w tym kwasy tłuszczowe nasycone 4g, błonnik 15g.

Curry z kalafiora z mlekiem kokosowym

2012-01-16T13:17:00.008+01:00

Przez moje opóźnienie w zamieszczaniu postów to danie robione przeze mnie w sezonie kalafiorowo – groszkowym, prezentuję po czasie, ku pamięci na sezon dla tych warzyw lub dla małego szaleństwa ze zdrowymi (najlepiej ekologicznymi warzywami – jak u mnie) poza sezonem.

Curry z kalafiora robiłam do niedawna z jednego przepisu, jak dla mnie bardzo smacznego, choć mąż za tym obiadem nie szalał ☺. W nowej wersji curry z kalafiora zrobiłam z przepisu zamieszczonego w magazynie Veranda i chyba przy tej wersji zostanę. Dodatek mleka kokosowego i zupełnie inaczej skomponowane przyprawy w miejsce mieszanki curry, dobrze daniu zrobiły.

Danie – zgodnie z zaleceniem z przepisu - serwowałam z ryżem: pełnoziarnistym basmati, a dla lubiących puste kalorie ☺ z białym jaśminowym.

Do tego 2 rodzaje sałatek: cienkie paseczki z cukinii, rzepy i marchewki z oliwą z oliwek oraz z botwinki…

Przepis podaję w oryginale, choć ja nieco zmieniłam proporcje dostosowując do 2 osób i naszych gustów w zakresie przypraw i innych składników m.in. ilości kartofli.

Składniki:

- 5 kartofli – pokrojonych w kostkę;

- kalafior – podzielony na różyczki;

- papryczka chilli – drobno posiekana – zastąpiłam mieloną;

- 2 centymetrowy kawałek imbiru - drobno posiekany;

- 2 ząbki czosnku - drobno posiekanego;

- ½ łyżeczki mielonej kolendry;

- łyżeczka indyjskiej garam masala;

- ½ łyżeczki mielonego kuminu rzymskiego;

- puszka gęstego mleka kokosowego - dałam light;

- szklanka bulionu warzywnego;

- 3 łyżki płatków migdałowych – zrumienionych na suchej patelni;

- limonka;

- kilka strąków groszku cukrowego przekrojonych wzdłuż na połowy – zastąpiłam mrożonym groszkiem;

- ½ pęczka natki kolendry - posiekanej;

- sól i pieprz do smaku;

- olej do smażenia;

Wykonanie:

1. Na patelni z grubym dnem na oleju do smażenia należy podsmażyć przez minutę przyprawy – kolendrę, kumin, garam masalę, kurkumę ora czosnek i imbir. Dodać kalafiora i kartofle. Smażyć 3 minuty. Po tym czasie należy wlać mleko kokosowe, bulion i gotować pod przykrywką przez 10 minut. Na ostatnie 2 minuty dodać groszek.

2. Po tym czasie dodać ½ płatków migdałowych, doprawić limonką i solą.

3. Curry rozłożyć do miseczek, posypać resztą płatków migdałowych i kolendrą.

Bardzo smacznego.

Kolorowe śniadanie – żółto, czerwono, zielono… w oczekiwaniu na lato

2012-01-11T22:36:00.011+01:00

Weekendowe śniadania, a z nimi nieodłącznie jajka. Jajka na różne sposoby - jajecznica, omlet, na miękko, na twardo i w małych uroczych naczyńkach do zapiekania – ramekinach – z rozmaitymi dodatkami. O tych ostatnich pisałam tu.I pomimo, że sama jem ich coraz mniej w ramach nowej diety (i nie o odchudzanie tu chodzi, a względy zdrowotne), to frajdę mi sprawia robienie śniadań z ich udziałem dla rodziny.I tak oto dziś wariacja jajeczno - szparagowa, ale z rozgrzewającym chorizo. A szparagi zapiekane w naczyniu żaroodpornym w dość podobnym towarzystwie, a jednak inaczej, były tu.

Składniki:

- kawałek chorizo – pokrojonego w plastry lub mniejsze kawałki;

- jajka;
- zielone szparagi lekko uparowane;*
- kilka łyżek jogurtu;- kawałek cebuli - poszatkowanej;
- tarty żółty ser;
- olej do smażenia;

* Można pominąć parowanie, jednak z mojego doświadczenia wynika, że pomijając wcześniejszą obróbkę termiczną szparagów, następnie zbyt krótkie trzymanie w piekarniku nie pozwoli na pyszne upieczenie szparagów.

Wykonanie:

1. Chorizo z cebulą podsmażyć przez chwilę na patelni.

2. Żaroodporne foremki spryskać olejem do smażenia, następnie ułożyć podsmażone chorizo z cebulą, posypać większą częścią żółtego sera, dodać jogurt, na to szparagi, wbić jajka i nałożyć resztę sera, ewentualnie dodatkowy jogurt.

3. Zapiekać w piekarniku nagrzanym do 200 stopni do ścięcia jajek – w zależności jak bardzo ścięte się lubi – od 15- 25 minut.

Zapiekanka z makaronu z dynią z brokułowo – bazyliowym chrustem

2012-01-03T09:48:00.010+01:00

Zapiekanka dla mnie niecodzienna. Raczej rzadko zapiekam makaron, rzadko robię lasagne, często natomiast podaję go z różnymi sosami, dodatkami, w stylu śródziemnomorskim, chińskim… Ta zapiekanka wymaga pewnej organizacji w kuchni i ubrudzenia kilku naczyń, za czym nie przepadam i stąd też moje zamiłowanie do przepisów, w których jakkolwiek może być konieczne mnóstwo krojenia, przyprawiania, mieszania, ale gotujących się w jednym garnku, ostatecznie dodatkowo wymagających upaćkania blendera lub prościej żyrafy. To dla mnie tym istotniejsze, że w daniach z makaronem muszę gotować na dwa garnki, biały dla męskiej części domowników i razowy dla mnie, poza chlubnymi przypadkami, gdy mąż je odpowiednio zakamuflowany makaron pełnoziarnisty. Tu jednak zaintrygował mnie skład i zrobiłam. Ba, nie raz, a w sezonie dyniowym aż 3 razy! Ta rekomendacja powinna wystarczyć. Pechowo zdjęcia robiliśmy za 3 razem, kiedy zapiekanka posiedziała w piecu dłużej niż powinna, zyskując słusznej barwy lekko przypalonego ciasta, a na finezję w fotografowaniu nie mieliśmy siły. Sprawcą tej niedoli była mała prawie wówczas 6 miesięczna Jadka – Iga. Iga w przeciwieństwie do Niejadki 4- letniej Jasminy zasypia z reguły w locie do łóżka. Ale nie tym razem! Po 22.00 byliśmy zbyt wykończeni, zbyt głodni i w zasadzie zdjęcia mąż zrobił, pomimo mojego utyskiwania, że nie warto. Teraz się cieszę, że zdjęcia są, bo nawet jeśli nie wyszły zachęcające, to przepis warto zapamiętać, bo jest po prostu dobry! Zródło: blog Heidi i jej , faktycznie zaś pochodzi z książki Hungry? The innocent recipe book for filling your family with good stuff by Anna Jones, Vanessa Hattersley, and innocent.

Składniki dla 2 osób:

- makaron 2 porcje – drobne kolanka z białej mąki i osobno świderki pełnoziarniste – ugotowane wg. przepisu;

- dynia - mały kawałek – pokrojona w cienkie kawałki;

- 1- 2 kromki brązowego chleba – wysuszonego w piekarniku – u mnie pełnoziarnisty z mieszanki różnych mąk wszystkie typ 2000 z ziarnem słonecznika;

- 2 ząbki czosnku – pokrojone w cienkie plasterki;

- 1/4 - 1/3 małej główki brokułów – podzielona na mniejsze części;

- ok. ½ pęczka bazylii;

- ok. 1-2 łyżki śmietany – u mnie jogurtu;

- żółty ser ok. 25 g. gruyere i 25 g. cheddar starty;

- olej do smażenia;

- garść żółtych pomidorków koktajlowych – raz dałam żółte, pozostałe 2 razy dostępne czerwone;

- sól, pieprz;

* u mnie drobne zmiany – przede wszystkim mniej dyni, więcej pieczywa, stąd też ciemniejszy kolor wierzchu, więcej bazylii i brokułów

Wykonanie:

1. Dynie spryskaną olejem do smażenia, lekko obsypaną solą i pieprzem upiec w piekarniku nagrzanym do 200 stopni przez ok. 20 minut.

2. W blenderze lekko zmiksować ½ bazylii, brokuły i upieczone wcześniej kromki pieczywa, z dodatkiem oleju do smażenia. Blendować krótko do uzyskania większych okruchów.

3. W misce wymieszać jogurt i starty żółty ser.

4. Ponownie należy użyć blendera – tym razem do lekkiego pokrojenia pomidorów cherry i pozostałej bazylii, które następnie należy wymieszać z serem.

5. W naczyniu do zapiekania – u mnie tym razem dwa odrębne, ze względu na różne makarony – spryskanym olejem do smażenia, umieścić makaron, dynię, następnie dodać mieszankę serowo – bazyliową, wymieszać, dodać na wierzch zblendowaną uprzednio mieszankę chleba z brokułami i bazylią.*

6. Zapiekać 20- 25 minut, aż chrust chlebowo – bazyliowy będzie chrupiący.

* Zaleca się zachowanie odrobiny wody z gotowania makronu, który zresztą powinien być gotowany ciut krócej niż wynika z instrukcji i dodanie jej po wymieszaniu składników do naczynia żaroodpornego, bo makaron w trakcie zapiekania pochłonie sporo wilgoci.

*Ponadto proponuję zapiekać przynajmniej kilka, kilkanaście minut pod folią aluminiową, zwłaszcza, gdy dodaje się co najmniej tyle chleba ile podałam w mojej wersji przepisu.

Pycha!!!

Elegancka zupa z fenkuła i marchewki z dzikim ryżem

2011-12-28T23:39:00.005+01:00

Łatwa w wykonaniu, a niecodzienna w smaku zupa z kopru włoskiego z dodatkiem marchewki i korzenia pietruszki zaskoczyła nas pozytywnie. Nie tylko jej wygląd, ale też ciekawy i dla nas atrakcyjny smak, sprawiły, że wpisała się do naszego stałego menu. Na pewno zrobię ją jeszcze nie raz. Co więcej była miłym przerywnikiem w całej serii zup – kremów, które ostatnio zdominowały nasz stół. O zupie tej można jeszcze powiedzieć, że niewątpliwie uroku jej dodaje ryż, a konkretnie - dziki ryż. Nierzadko używam do zup dzikiego ryżu jako dodatku, co jest zawsze moim pomysłem, a tu dziki ryż wynikał wprost z przepisu! Zupę prezentowała na swoim blogu Heidi, faktycznie zaś pochodzi z książki The Essential New York Times Cookbook.

Składniki dla 2 osób:

- bulwa kopru włoskiego – pokrojona w cienkie plastry;

- dziki ryż – u mnie ok. 90 – 100 g.;

- 2 ząbki czosnku – pokrojone w cienkie plasterki;

- łyżka posiekanego rozmarynu;

- marchewka pokrojona w cienkie plasterki;

- 2/3 korzenia pietruszki posiekanego w plasterki;*

- 5 łyżek soku pomarańczowego lub oliwy pomarańczowej;

- bulion – ok. 500 - 600 ml;

- sól – do smaku;

- olej do smażenia.

- parmezan - opcjonalnie;

* ja część marchewki zastąpiłam korzeniem pietruszki, który w przepisie nie występuje

Wykonanie:

1. Dziki ryż ugotować zgodnie z przepisem – z reguły zajmuje to do 50 minut.

2. W garnku na oleju do smażenia dusić posiekanego fenkuła przez 3-4 minuty. Dodać marchewkę i pietruszkę i dalej dusić przez ok. 10 minut. Do warzyw dodać posiekany czosnek, smażyć przez ok. 30 sekund, a następnie dodać bulion i dalej gotować zupę przez ok. 15 minut pod przykryciem. Ważne, aby warzywa zachowały jędrność, a nie rozgotowały się.

3. Zupę po tym czasie doprawić solą jeśli potrzeba, zdjąć z ognia i dodać sok pomarańczowy, ponownie doprawić lub dodać więcej soku, jeśli trzeba.

4. Zupę serwować w płaskich talerzach z dodatkiem dzikiego ryżu nakładanego na środek talerza już po nalaniu zupy, bądź wg oryginalnego przepisu ryż można wcześniej dołożyć do garnka z zupą.

5. Zupę w talerzach można posypać parmezanem.

Co do parmezanu, to dodałam go na koniec, ale w mojej ocenie jego dodatek był zbędny.

GULASZ Z MÜNSTERLAND

2011-12-09T12:22:00.008+01:00

Dziś kolejne danie z mięsem, tym razem z kuchni Niemieckiej – gulasz od Kwiecienki, która przepis znalazła w gazecie ("Kochen & Genießen", 11/2009).

Powiem tylko – gulasz jest REWELACYJNY!

Co w tym gulaszu jest wyjątkowego? Charakterystyczne nuty smakowe ogórka konserwowanego i pieczarek, która bardzo mi odpowiadają, żeby nie powiedzieć, że wręcz uwielbiam dania z ogórkami kiszonymi, czy konserwowanymi, jak np. ten gulasz z ciecierzycą.

No i fantastyczny sos – jest go niewiele, w trakcie duszenia musiałam kilka razy dolewać wody, bo mięso i chleb wchłaniały płyn, jednak sos jest nie tylko pyszny, ale w szczególny sposób gęsty. Dla mnie bomba.

Skład podaję w oryginale, jednak ja dostosowałam do 4 osób, dałam jak zawsze polędwicę wołową, a poandto pomniejszyłam co nieco ilość mięsa oraz cebulki perłowej, wiedząc, że nie wszyscy będą jej amatorami.

Składniki na 6 porcji:

· 1, 1,5 kg mięsa na gulasz – dałam polędwicę wołową – pokrojone w większą kostkę;

· 3 średnie cebule – posiakane;

· 7 75-100g wędzonego boczku – pokrojony w kostkę;

· - - 400g pieczarek – pokrojone w plasterki;

· 2 3 łyżki oleju do smażenia;

· 3 kromki pumpernikla – zastąpiłam chlebem Montignacka

· 1 butelka (0,33l) ciemnego piwa;

· 4 ogórki konserwowe – pokrojone w kostkę;

· 1 słoik (ok.400g) cebulki perłowej;

· sól, pieprz;

- - 0,5 l wody.

Wykonanie:

1. Mięso podsmażyć na oleju doprawić solą i pieprzem, odstawić.

2. Boczek, cebulę i pieczarki podsmażyć na tłuszczu, na którym smażyło sie mięso.

3. Mięso ponownie włożyć i razem dalej podsmażać. W tym czasie nad gulaszem pokruszyć pumpernikiel. Dolać 1/2 litra wody oraz piwo i wymieszać. Gulasz przykryć i wstawić na ok.2h do rozgrzanego do 200 stopni piekarnika (ja zostawilam go na płycie z barku czasu na niecałą godzinę).

4. Cebulki perłowe razem z ogórkami dodać do gulaszu na 5 minut przed końcem gotowania (dałam na ok. 15 min przedz kmońcem, bo chciałam aby cebulki nieco zmiękły, a danie przeszło ogórkami). Jeszcze raz doprawić do smaku.

Danie podawałam do wyboru z kaszą gryczaną niepalną, która świetnie się tu sprawdziła, dla osoby, która deklarowała niestrawności był zgodnie z życzeniem biały ryż, a dodatkowo był chleb, który nie cieszył się jednak powodzeniem.

Ragout z fasoli z selerowo – kartoflanym puree

2011-12-06T12:15:00.009+01:00

Fasola na obiad, a do tego puree z warzyw – dla mnie niecodzienne połączenie. Przywykłam łączyć strączkowe z ziarnami, a tu puree, a co mnie zainteresowało, że nie z wyłącznie kartofli, które tradycyjnie wykorzystywane są w tej roli, ale i z selera.

Danie, choć mix fasolowy wydawał się banalny, dzięki dodatkowi korzenia pietruszki i sposobowi przyprawienia było bardzo ciekawe. W połączeniu z puree zjedliśmy do ostatniej fasolki:).

Przepis pochodzi z październikowego 2011 r. numeru magazynu Veranda. Po moich drobnych zmianach:

Składniki dla 2 osób:

- ok. ¾ szklanki czarnej fasoli – moczonej przez noc i ugotowanej;

- ok. ¾ szklanki brązowej fasoli – moczonej przez noc i ugotowanej;

- korzeń pietruszki – pokrojonej w kostkę;
- 1-2 łyżeczek pasty miso;
- ½ cebuli – pokrojonej w kostkę;
- 1-2 ząbki czosnku – posiekanego;
- 1- 2 łyżki sosu sojowego;
- odrobina chilli;
- sól, pieprz do smaku;
- olej do smażenia;

puree:

- seler;
- 2-3 kartofle;
- jogurt;
- mleko;
- sól, pieprz, odrobina sosu sojowego;

Wykonanie:

1. Na patelni przesmażyć na oleju do smażenia cebulę z pietruszką. Po ok. 2 minutach należy zalać warzywa pastą miso rozpuszczoną w ok. Szklance wody, następnie dodać sos sojowy, pieprz, sól i chilli.

2. Dodać ugotowaną wcześniej fasolę i razem gotować 10-15 minut.

3. Puree: Seler i kartofle pokrojone w części należy ugotować – gotowałam na parze. Następnie zmiksować warzywa doprawiając do smaku solą, pieprzem i odrobiną sosu sojowego. Dodać jogurt i mleko , bądź tylko jedno lub drugie.

4. Można serwować – zgodnie z przepisem – na talerzach rozłożone puree polane ragout, bądź tak jak ja zrobiłam – puree i ragout ułożyłam oddzielnie na talerzu.

Smacznego.

Tadżin rybny z daktylami

2011-11-27T00:12:00.009+01:00

Poczytałam jeszcze więcej o tadżinie (tajin) i charakterystycznym naczyniu do niego. I jak wynika z artykułu zamieszczonego na travelmaniacy pt: „Tajine - tradycyjna potrawa Maroka”:

Tajine jest to gliniane, przeważnie bogato zdobione naczynie. Składa się z dwóch części: okrągłej podstawy i stożkowatej pokrywy. Tajine porównywane jest do tzw. „wolno gotujących garnków”. Jego wykonanie daje możliwość duszenia w nim mięsa i warzyw bezpośrednio na ogniu, budowa zaś sprawia, że para, która tworzy się w czasie gotowania krąży w naczyniu. Taki sposób przyrządzania potraw daje pewność, że będą one soczyste, aromatyczne, a mięso w nich będzie miękkie i smaczne.

Teraz już jestem przekonana, że smak potrawy w związku z charakterystycznym długim duszeniem i obiegiem pary wpływa zasadniczo na smak.
Pozostaje mi tylko żałować, że mój tadżin, czy też tajine jak kto woli, z klasycznie przyrządzanym w specjalnym naczyniu i na rozżarzonych węglach będą mieć jedynie niewielką część wspólną, a to za sprawą używanych składników charakterystycznych dla tego dania tj. przypraw. Dobór zaś warzyw jest sezonowy i nie ma jednego przepisu na tajine, choć są pewne warzywa przewodnie przy używaniu określonych mięs, czy przy rybach. A przy rybach są to z reguły pomidory.

Zachęcona wspaniałym tadżinem z łososiem prezentowanym tutaj, pokusiłam się o kolejny. Był także pyszny, jednak dość słodki, a ja osobiście nie przepadam za słodkimi nutami w potrawach, stąd z reguły unikam dodawania owoców, w tym suszonych, których słodycz jest jeszcze bardziej wyczuwalna. To też powód dla, którego nie przepadam za słodkimi sosami np. taryaki i za dodawaniem do potraw miodu, jak często przy tych z chińskim rodowodem. Natomiast Niejadka zjadła i to sporo. Najwyraźniej słodycz w daniu głównym 4 – latkowi zupełnie nie przeszkadzała.
Inspiracją dla tego rybnego dania było tajine stąd.

Składniki dla 2 osób:

- ok. 150 - 200 g. fileta z białej ryby – pokrojonych w kostkę;

- 1 cebula – pokrojona na ćwiartki;

- ½ puszki pomidorów krojonych;

- ok. 150 -200 g. dyni pokrojonej w dużą kostkę;

- 2 ząbki czosnku – pokrojony w plasterki;

- 6-8 suszonych daktyli – pokrojonych - zastąpiłam suszonymi morelami;

- kora cynamonowa;

- ok. 1,5 cm imbiru;

- sól, pieprz;

- ok. łyżeczki kuminu;

- ok. łyżeczki słodkiej papryki;

- świeża kolendra;

- sok z cytryny – do smaku;

- olej do smażenia;

- kuskus pełnoziarnisty (np. z montignaca) lub quinoa do podania;

Wykonanie:

1. Przygotowanie pasty: zblendować ½ cebuli, czosnek, imbir, kumin, paprykę, 2 łyżki oliwy, sok i skórkę z cytryny i kolendrę pozostawiając kilka listków do przybrania.

2. Na oleju do smażenia podsmażyć przez ok. 1- 2 minuty pastę, następnie dodać dynię, pozostałe ćwiartki cebuli, pomidory, korę cynamonową i daktyle. Dusić ok. 15- 20 minut.

3. Dodać rybę skropioną uprzednio cytryną, a następnie dusić dalej pod przykryciem nie dłużej niż 8-10 minut. Można też warzywa z przyprawami dusić tylko kilka minut, a po dołożeniu ryby, naczynie wstawić do piekarnika na ok. 30 minut.

4. W między czasie przygotować kuskus lub quinoa.

Coburg Saxe Soup - Zupa z brukselki

2011-11-21T09:37:00.007+01:00

O tej zupie z historią w tle mogę powiedzieć tyle - wspaniały sposób na brukselkę.

Nazwę zawdzięcza jak podają jedne źródła miejscu pochodzenia Księcia Alberta – Saxe Coburg, który będąc mężem królowej Viktorii zapałał miłością do brukselki. Inne źródła podają natomiast, że zupa ta powstała na cześć najstarszego syna Viktorii – Edwarda VII, który przez pewien czas mieszkał w Saxe Cobur. Niezależnie od tego, zupa ma jak widać królewski rodowód, a kompozycja składników, włączając w to główny jest bardzo smaczna. I nawet jeśli ktoś nie jest miłośnikiem brukselki, jestem przekonana, że tą kremową zupą z nutą cherry zaostrzoną smakiem wędzonej, a następnie gotowanej szynki nie pogardzi.

Składniki dla 2 osób*:

- ok. 250 -300 g. brukselki - pokrojonej;

- 1 kartofel – pokrojony w kostkę;

- ½ dużej cebuli – posiekanej;

- ok. 100 g. wędzonej lub gotowanej szynki – pokrojonej w kostkę;

- ¼ kieliszka cherry – użyłam kijafy;

- miso lub bulion – ja użyłam miso ok. 400 ml;

- mleko – ok. 200 – 300 ml;

- sól, pieprz;

- olej do smażenia.

* Zupę zrobiłam podstawie kilku anglojęzycznych przepisów, kierując się naszymi gustami. Główne zmiany pominięcia masła na rzecz oleju do smażenia. Nie było natomiast zgody co do tego, czy należy dodać śmietanę kremówkę, czy mleko (ja i tak bym dała mleko, ewentualnie jogurt :)) oraz czy należy dawać szynkę wędzoną, czy gotowaną.

Wykonanie:

1. W rondlu na oleju do smażenia zeszklić cebulę, dorzucić kartofle, bulion i brukselkę, dusić pod przykryciem ok. 15 minut, aż kartofle i brukselka zmiękną.

2. Zupę zmiksować w blenderze lub za pomocą żyrafy. Ja wybieram tę drugą, wygodniejszą formę.

3. Do zupy dołożyć szynkę, mleko i wino. Ponownie podgrzać, doprawić solą i pieprzem, ewentualnie rozcieńczyć mlekiem lub bulionem do osiągnięcia pożądanej gęstości.

Podawać można z grzankami, zgodnie z tradycją. U nas jednak miejsce grzanej zajął orkisz.

Ekspresowe nudle z wołowiną

2011-11-16T10:39:00.008+01:00

Jak nazwa wskazuje, cytując za autorem przepisu, makaron ten jest naprawdę szybki.

I jak to makaron z dodatkami jest pyszny. Dodam tylko, że po makaronach z różnymi odmianami pesto, które ostatnio często gościły na naszym stole, makaron z konkretem w postaci mięsa i sporymi kawałkami warzyw, był świetną odmianą. Do tego po raz kolejny zachwycił mnie swoim wszechstronnym zastosowaniem. A jak jeszcze wziąć pod uwagę kształty makaronu, które predysponują go określonych zastosowań, a następnie jego rodzaje mając na uwadze mąki z których jest robiony, co się przekłada na smak, to już pełna rozpusta!

Ale ad rem przepis z magazynu Kuchnia z jesiennego numeru.

Składniki dla 2 osób:

- ok. 150 g. makaronu sobą, udon – ja dałam spaghetti dla męża z pszenicy durum

biały, dla mnie

nieoczyszczony orkiszowy;

- ok. 200 g. polędwicy wołowej – posiekanej w paski o długości 2 cm;

- ½ czerwonej papryki – pokrojonej w cienkie paski;

- mała garstka kukurydzy – z braku zastąpiłam ciętą fasolką szparagową;

- mała garstka zielonego groszku;

- ½ małej cukinii – pokrojonej w słupki;

- 1-2 ząbki czosnku – posiekanego;

- 1- 2 łyżki sosu sojowego;

- 2 łyżki sosu ostrygowego – pominęłam – w zamian dałam odrobinę sosu worchesterishire;

- ½ papryczki chilli – posiekanej – dałam w zamian przyprawę chilli;

- łyżka sezamu;

- olej do smażenia.

Wykonanie:

1. Makaron ugotować wg. instrukcji – makaron z białej mąki gotuje się dłużej niż makaron razowy.

2. Mięso zamarynować w sosie sojowym i ostrygowym. Odstawić na 5 minut.

3. Na oleju do smażenia podsmażyć czosnek, paprykę i cukinię. Po chwili dodać mięso z marynatą i smażyć jeszcze przez ok. 5 minut mieszając. Warzywa mają być kruche.

4. Dodać groszek i kukurydzę, chilli, a następnie dodać makaron. Wymieszać.

5. Serwować posypane sezamem.

Tadżin

2011-11-14T11:32:00.013+01:00

Bazując na przepisie z letniego numeru magazynu Kuchnia z 2011 r., w którym inspirację stanowiły wiśnie lub czereśnie, zrobiłam rzeczony tadżin. W miejsce kurczaka wstąpił łosoś. I od tych 2 czy 3 miesięcy tadżin w tym wydaniu pojawił się u nas już 3 krotnie!

Samo określenie tadżin pochodzi od nazwy arabskiego naczynia a służącego do pieczenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, które rozpowszechnione jest w krajach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku. Naczynie to wykonywane jest z gliny i posiada, wysoką stożkowatą pokrywę. Tadżin jest też tradycyjną marokańską potrawą, przygotowaną w takim naczyniu. Stawia się go bezpośrednio na lub przy stole.*

Ja wprawdzie nie dysponowałam takim naczyniem, ani też rozżarzonym węglem lub drewnem, a mimo to danie było pyszne. Ciekawa jestem jaka byłaby różnica w smaku, gdyby zrobić je w tym właśnie naczyniu. Nasuwa mi się myśl, że zapewne różnica byłaby niewyczuwalna, jednak od razu przypominają mi się znane zapewne wszystkim pieczonki. Jadłam je 2 czy 3 razy przygotowywane w ognisku w specjalnym naczyniu,w pozostaych wypadkach robiłam w domu w piekarniku. Różnica była, oj była!

Składniki dla 2 osób:

- ok. 150 - 200 g. filetów z łososia – pokrojonych w kostkę;

- 1/ dużej cebuli – posiekanej;

- łyżeczka kurkumy;

- ząbek czosnku – pokrojony w plasterki;

- garstka wiśni lub czereśni – u mnie wiśnie;

- sól, pieprz;

- sok z pomarańczy

- ½ zielonej papryki - pokrojonej w paski;

- kilka różyczek brokułów – opcja – nie było ich w przepisie lecz ja za każdym razem dodają

- łyżeczka miodu;

- listki kolendry lub bazylii;

- sok z cytryny;

- olej do smażenia;

- oliwa z oliwek;

- ok. 150 – 170 g. kuskusu;

Wykonanie:

1. Na oleju do smażenia podsmażyć czosnek i cebulę doprawiając kurkumą.

2. Łososia skropić cytryną, oprószyć solą i pieprzem, a następnie pokroić w kostkę o boku ponad 1 cm.

3. Do cebuli i czosnku dodać paprykę, chwilę podsmażać, dodać brokuły, połówki wiśni oraz rybę i kuskus. Zalać wodą na 3 cm powyżej poziomu kuskusu. Podgrzewać przez ok. 8-10 minut.

4. Po tym czasie wlać sok pomarańczowy, doprawić solą i pieprzem oraz miodem.

5. Serwować posypane posiekaną kolendrą. Skropić oliwą z oliwek extra virgin.

Musiałam wprowadzić drobne zmiany w zakresie wykonania w związku z zamianą kurczaka na rybę. Gdyby używać kurczaka trzeba podsmażyć go z cebulą i czosnkiem.

* informacje z Wikipedii

Quinoa z tahiną i ciecierzycą - niby humus inaczej

2011-11-08T23:00:00.011+01:00

Spośród kilku przepisów na dania z quinoa w pierwszej kolejności wybrałam ten. Dlaczego? Bo jestem miłośniczką tahiny, bo uwielbiam ciecierzycę, bo humus jest boski! Jakkolwiek w tym daniu nie ma humusu, to w jego skład wchodzą klasyczne jego składniki, jednak pasta na bazie tahiny zrobiona jest z pominięciem ciecierzycy, która z kolei w daniu występuje, a jakże, ale w całości. Byłam niezmiernie ciekawa smaku tak serwowanego „humusu”. I nie zawiodłam się. Ta quinoa stanie ponownie niebawem na naszym stole.

Składniki dla 2 osób:

- ok. 100 g. quinoa – ugotowanej wg przepisu

- sól;

- ok. 100 g. suchego grochu włoskiego – ciecierzycy – namoczonej, a następnie ugotowanej;

- 2-3 łyżki poszatkowanej kolendry;

- ½ małej czerwonej cebuli – poszatkowanej;

- jajka ugotowane na twardo – opcjonalnie;

na dressing z tahiny:

- ½ ząbka czosnku – poszatkowanego – dałam cały;

- 1/8 filiżanki tahiny – dałam podwójną ilość jeśli nie więcej;

- skórka z ½ cytryny – pominęłam;

- sok z cytryny – do smaku;

- łyżka oliwy z oliwek;

- łyżka gorącej wody;

- sól;

Wykonanie:

1. W czasie, gdy quinoa się gotuje należy przygotować dressing poprzez wymieszanie czosnku, tahiny, soku i skórki cytrynowej – ja pomięłam skórkę – oliwy z oliwek oraz ciepłej wody i soli. Wymieszać można za pomocą trzepaczki, tak by powstała jednolita masa. Ja poszłam na łatwiznę i użyłam żyrafy.

2. Ugotowaną quinoa należy wymieszać z ugotowaną ciecierzycą, kolendrą, cebulą i połową dressingu.* Doprawić solą do smaku. Serwować posypane pozostałą kolendrą.

*Ja chwilę pogotowałam całość razem, tak by smaki się bardziej przegryzły, a dopiero potem dodałam dressing i w większej ilości. Zresztą ze względu na moje uwielbienie tahiny zrobiłam go też podwójną ilość J.

Aby danie było bardziej syte, zwłaszcza dla męża i mogło pełnić funkcję naszego obiadu i kolacji – dodałam jajka ugotowane na twardo, co bardzo dobrze smakowo połączyło się z daniem, a i wzbogaciło je w białko, żelazo i kilka innych wartości odżywczych.

Dodałam też odrobinę żółtego sera pokrojonego w drobniutką kostkę.

Zupa łososiowa z porem

2011-10-24T00:03:00.010+02:00

Coraz bardziej doceniając zupy szaleję z kolejnymi przepisami. Ten przepis intrygował mnie od pierwszego przeglądnięcia książki „Zupy. Z kuchennej półeczki” , jednak zniechęcał lub raczej nie zachęcał do zrobienia zupy łosoś właśnie. Nie, żebym nie lubiła charakterystycznego smaku łososia, przeciwnie, uwielbiam jak smak znakomitej większości ryb. Jednak jedliśmy go na tyle często w formie pieczonej i przyrządzanego na parze, że nie miałam ochoty na nowe zupowe wcielenie tej ryby. Ale …w końcu zrobiłam i mało powiedzieć, że nie żałuję – zupa była pyszna! Zjedliśmy nie tylko my, ale i już niespełna 4 – letnia niejadka. Nie mniej niejadka bardzo lubi ryby, które je od samego początku na dobre zadomowiły się w jej menu i guście.

Składniki dla 2 osób:

- ok. 200 g. filetów z łososia;

- 1,5 pora z zieloną częścią posiekanego w plasterki;

- 1/ dużej cebuli – posiekanej;

- listek laurowy;

- 1/2 kartofla – pokrojonego w kostkę;

- ok. 400 ml bulionu rybnego* (ewentualnie zwykłego) – w zależności od konsystencji jaką się chce uzyskać;

- sól, pieprz;

- 40 ml jogurtu – w oryginalnym przepisie śmietany;

- sok z cytryny – wg uznania;

- olej do smażenia;

- makaron – opcjonalnie – u nas małe razowe kokardki;

* używam bulionu rybnego w saszetkach, jednak można go śmiało zastąpić zwykłym bulionem

Wykonanie:

1. Na oleju do smażenia dusić przez 3 minuty cebulę i por, wlać bulion rybny, dodać listek laurowy i gotować przez ok. 25 minut.

2. Łososia skropić cytryną, oprószyć solą i pieprzem, a następnie pokroić w kostkę o boku ponad 1 cm.

3. Zupę zmiksować w blenderze lub za pomocą żyrafy. Doprawić, dołożyć łososia i gotować ok. 8-10 minut. Na koniec dołożyć jogurt, ewentualnie rozcieńczyć bulionem do osiągnięcia pożądanej gęstości.

Ja zrobiłam zupę gęstą o kremowej konsystencji. Do tego podałam makaron.

Krem z kurek z rozmarynem

2011-10-13T23:51:00.006+02:00

W tym roku kurki pojawiły się w mojej kuchni i co więcej wysunęły się na prowadzenie pośród składników, które królowały w potrawach. Aż dziwię się, że dotychczas ich nie używałam i w zasadzie odrzucałam jako zupełnie nieatrakcyjne. Oczywiście zdarzyło mi się kilka razy użyć suszonych kurek jako dodatku np. do kaszy, ale niewiele więcej. Z domu rodzinnego znałam wspaniałe, pysze grzyby gęstowane, składające się głównie z podgrzybków, maślaków, czasem zdarzał się wśród nich prawdziwek, czy borowik. Poza jednak tą formą podania grzybów , wydawały mi się one zupełnie nieprzydatne w kuchni. A zupa grzybowa, cóż… Znałam tylko pieczarkową z dzieciństwa, której smak zapamiętałam fatalnie. Zatem, gdy już w dorosłym życiu ktoś zamawiał zupę grzybową w restauracji, często właśnie zupę krem, nie chciałam nawet spróbować.

Ale na szczęście smaki się zmieniają, na szczęście otworzyliśmy się na próbowanie nowych dań, potraw…, otworzyliśmy się na dawanie nowego wcielenia znanym nam składnikom, dotychczas przypisanym do jednego dania. I tak oto, gdy w tym roku kurki zaczęły królować w naszej kuchni, po kilku daniach z makaronem, gdzie kurki występowały w różnej formie i z różnymi dodatkami, po sałatkach z ich dodatkiem, przyszedł czas na zupę - krem z kurek.
Jak dla mnie zupa wyszła idealnie. Zgodnie z moim zamysłem była bardzo gęsta i bardzo kurkowa.

Składniki dla 2 osób:

- 250-270 g. kurek – umytych i pokrojonych;
- 1/2 dużej cebuli – posiekanej;
- łyżka lub więcej posiekanego rozmarynu;
- ¼ selera – pokrojonego w kostkę;
- mały kartofel – pokrojony w kostkę;
- ¼ - ½ kieliszka wina;
- miso lub bulion – ja użyłam miso ok. 300 ml;
- mleko – ok. 100 ml;
- sól, pieprz;
- 2 łyżki jogurtu – ewentualnie śmietany;
- olej do smażenia

Wykonanie:

1. W rondlu lub na patelni na oleju do smażenia zeszklić cebulę, dorzucić kurki, dusić do wyparowania płynu. Dolać wino, odparować. Kilka kurek odłożyć.

2. Do kurek dołożyć selera i kartofla, warzywa zalać bulionem. Gotować pod przykryciem, aż zmiękną. Dolać mleko, gotować jeszcze przez chwilę, doprawić solą i pieprzem, dodać rozmaryn. Zupę zmiksować w blenderze lub za pomocą żyrafy. Ponownie doprawić zupę, ewentualnie rozcieńczyć mlekiem lub bulionem do osiągnięcia pożądanej gęstości.

Podawać można z grzankami, o które upominał się mąż lub z innymi dodatkami np. dzikim ryżem, co niewątpliwe uczynię następnym razem. Jako że zupa była jedynie tym razem dodatkiem do makaronu z pesto z suszonych pomidorów i migdałów, zaniechałam dodatków.

Bób duszony z kurkami i miętą

2011-10-09T23:42:00.008+02:00

Na pożegnanie kurek i bobu danie z dodatku do gazety wyborczej z września 2011 r. Danie pyszne, zawierające połączenie nie tylko tych dwóch sezonowych produktów, ale dodającego smaku boczku.
Niestety moje zdjęcia nie wypadły zbyt zachęcająco za sprawą ricotty, której nawiasem mówiąc dałam więcej niż wynikało z przepisu. Smak zyskał, ale wygląd stracił, bo ser gęstszy od śmietrany, którą przewidywał przepis, oblepił te żywo kolorowe warzywa i boczek bialym płaszczem.

Składniki:

- 400 g. bobu – ugotowanego i obranego;
- 300 g. kurek – oczyszczonych;
- 2 łyżki wiśniówki;
- 150 g. wędzonego boczku – pokrojonego w kostkę;
- duża cebula - pokrojona w piórka;
- 2 ząbki czosnku - posiekane;
- 2 – 3 łżyki śmietany – u mnie ser ricotta;
- łyżka masła – u mnie olej do smażenia;
- 2 gałązki świeżego tymianku;
- ¼ pęczka świeżej mięty;
- sól, biały pieprz;

Wykonanie:

1. Kurki należy podsmażyć na patelneni na oleju do smażenia lub na maśle z tymiankiem. Pod koniec dodać wiśniówkę i odparować. Następnie dołożyć ricottę (śmietanę). Doprawić solą i pieprzem i wymieszać z bobem.
2. Na patelni przesmażyć boczek z cebulą i czosnkiem.
3. W misce wymieszać bób z kurkami i boczkiem oraz pokrojoną miętą.

Autor proponuje podawanie bobu w formie ciepłej przekąski z razowym pieczywem lub jako dodatek do mięs.

Sycylijski gulasz z białą rybą i kuskusem

2011-10-04T23:54:00.011+02:00

To danie rybne absolutnie mnie zachwyciło.

Ostatnio zauważyłam, że po długim okresie przyrządzania ryb na parze, czy w piekarniku w rozmaitych formach i w towarzystwie różnych dodatków, głównie warzywnych, zaczęło mi coraz większą frajdę sprawiać robienie zup rybnych i dań jednogarnkowych.

Zupy rybne odkryłam zaledwie kilka miesięcy temu, gdy przełamując złe skojarzenia z rybami w zupie odważyłam się po raz pierwszy zrobić zupę rybną. I tak odkryłam nowy świat kulinarnych możliwości, nowe wcielenie ryb i nowe wcielenie zup! Podobnie z daniami jednogarnkowymi, gdzie jednym ze składników jest ryba. I tu możliwości jest mnóstwo. Prezentowałam już tu dwa gulasze rybne - tu i tu. Niebawem tadżin z łososiem i wiśniami...

Dzisiejsza ryba, to właśnie gulasz - pełne danie jednogarnkowe, a jego częściowo płynna konzystencja jest genialna.

Przepis pochodzi z BBC GoodFood.

Składniki dla 2 osób:

- 1 cebula – pokrojona w półplasterki;
- 2 łodygi selera naciowego – pokrojone w plastry;
- 3 ząbki czosnku - pokrojone w plastry;
- 1 niecała puszka anchovies;
- szczypta płatków chilli;
- 2 pomidory – pokrojone w cząstki – u mnie 200 g. krojonych pomidorów z puszki z sokiem;*
- 125 ml. białego wina;
- 400 ml. bulionu;
- 50 g. kuskusu;
- 250 g. fileta z białej ryby – u mnie halibut;
- 1/2 cytryny na starcie skórki – pominęłam;
- garstka pokrojonej natki pietruszki;
- olej do smażenia;

* z komentarzy dotyczących wykonania tego dania wynikało, że użycie pomidorów w całóści nie daje mocnego czerwonego koloru i wpływa na konzystencję, stąd odąć za rdą tych, którzy już tą rybę robili i zakochali się w tym daniu użyłam pomidoów z puszki.

Wykonanie:

1. Na rozgrzanym oleju na patelni z szerokim dnem smażyć – dusić przez ok. 10 minut cebulę, seler, płatki chilli, czosnek i anchovies. Mieszać. Następnie dodać pomidory i gotować jeszcze przez parę minut.

2. Na patelnię wlać wino i bulion, zagotować. Podgrzewać ok. 2 minuty i dodać kuskus. Dodać rybę. Patelnię przykryć przykrywką i podgrzewać przez 5-7 minut, aż ryba będzie gotowa.

3. Danie podzielić na dwie porcje, łamiąc rybę na większe kawałki. Posypać z wierzchu startą skórką z cytryny i natką.

Polecam. Prawdziwa delicja.

Tofu po Marokańsku. Botwina. Szpinak.

2011-09-26T09:47:00.007+02:00

Przepis z książki „Zaskakujące TOFU” Marioli Białołęckiej.
Kolejne udane danie z tofu w roli głównej.

Nie wiem czemu z zaskoczeniem przyjęłam to, że głównym składnikiem dania jest botwinka, którą można zastąpić szpinakiem. Z zaskoczeniem, bo buraki kojarzą mi się jakoś tak z bliższymi regionami, a przede wszystkim z naszym krajem, niemal jakby były naszą polską własnością i wręcz naszym wynalazkiem. A tu nagle botwinka w Maroku!

Zgodnie z zaleceniem autorki danie należy podawać kuskusem. Ja robiłam dwukrotnie i raz tofu znalazło się w towarzystwie qionoa, a raz w towarzystwie kuskusu. Jak dla mnie oba węglowodanowe dodatki świetnie się komponowały, nie wspominając o ich podobieństwie w wyglądzie. Jednak w zakresie wartości odżywczych quinoa oczywiście przewyższa kuskus, nawet ten pełnoziarnisty.

Przepis podaję z moimi drobnymi modyfikacjami.

Składniki dla 2 osób:

- ok. 130 g. tempehu wędzonego – w oryginale mieszanka tofu wędzonego i naturalnego z przewagą wędzonego – pokrojonego w kostkę;- 130 g. fasoli adzuki lub fasoli czerwonej – namoczonej przez noc i ugotowanej;
- ok. 300 g. botwinki lub szpinaku;*
- 1 szalotka lub ½ cebuli – posiekana;
- 2 łyżki posiekanej dymki lub szczypiorku;
- 1 łyżka sosu sojowego;
- 1 duży ząbek czosnku – posiekany;
- ½ łyżki octu z białego wina lub białego kremu balsamicznego;
- 1 łyżka soku z cytryny – pominęłam*
- ok. 220 ml wody;
- kilka nitek szafranu;
- 1/3 łyżeczki cynamonu;
- 1/3 łyżeczki kuminu rzymskiego;
- 1/3 łyżeczki kolendry;
- łyżka masła migdałowego lub innego orzechowego;*
- łyżka gorącej wody;
- łyżka wody;- olej do smażenia;
- sól i pieprz;
- ok. 150 g. kuskusu;

* za pierwszym razem połączyłam botwinkę ze szpinakiem, za drugim zaszalałam z botwiną i dałam dwa pęczki, bez dodatku szpinaku. i Okazało się, żą absolutnie wersja połączonej botwinki i szpinaku była lepsza. Wersja z samą botwinką, z uwagi na jej charakterystyczny smak, w tym kwaskowy posmak, była mniej atrakcyjna. Zatem, szczerze polecam zrobienie z połączenia obu warzyw, które wzajemnie się doskonale uzupełniały.

** niektórych składników dałam więcej np. przypraw i zdecydowanie więcej masła orzechowego – u mnie za pierwszym razem moje ukochane migdałowe, a za drugim razem dałam z orzechów ziemnych.

Wykonanie:

1. W patelni z grubym dnem na rozgrzanym oleju należy podsmażyć przez ok. 3 minuty szalotkę, aż się zeszkli, dodać czosnek, dymkę i tofu – tempeh. Smażyć na zmniejszonym ogniu przez 2 - 3 minuty mieszając.
2. Na patelnię dodać cynamon, kolendrę i kumin. Zamieszać i dodać botwinę / szpinak, fasolę adzuki, sos sojowy, ocet i sok z cytryny. Zamieszać, dodać wodę. Patelnie przykryć pokrywką i dusić przez ok. 10 minut, a jeśli dodawany był szpinak ok. 5 minut.
3. Szafran rozpuścić w łyżce wody i dodać do tofu. Osobno wymieszać masło migdałowe z łyżką gorącej wody, dodać do potrawy. Dusić przez 3 minuty.
4. Podawać z kuskusem.

Klasyczny gulasz węgierski

2011-09-21T00:19:00.008+02:00

Przepis pochodzi z książki „Cała kuchnia w jednym garnku” autorstwa Mascha Kauka, zresztą niejednokrotnie tu wspominanej.
Stanęłam wobec konieczności przyrządzenia dania mięsnego wobec wizyty gości zupełnie mięsożernych. Jako że zbiegło się to z moją potrzebą niwelowania deficytu żelaza, a co za tym idzie konieczności zjedzenia czasem czerwonego mięsa, postanowiłam wykorzystać jeden z mięsnych przepisów z mojej długiej listy – „do zrobienia”. Wybór za sprawą męża padł na gulasz węgierski. Jak się okazało był nadzwyczaj trafiony! Nawet ja zjadłam całkiem sporo wspomagając się znaczną ilością sałatki z pesto z suszonych pomidorów.

Składniki na 4 porcje:

- 800 g. mięsa wolowego – dałam polędwicę wołową – pokrojoną w dużą kostkę;
- 250 g. cebuli - poszatkowanej;
- 150 g. zielonej papryki – pokrojonej w krążki - dałam więcej;
- 150 g. pomidorów – pokrojonych w krążki - dałam więcej;
- 2 ząbki czosnku – poszatkowane - dałam 3;
- sól i pieprz do smaku;
- 500 g. kartofli – pokrojonych w plastry lub dużą kostkę;
- olej do smażenia;
- łyżka mielonej papryki;
- ½ łyżeczki kminku;
- 1 zielony strąk pieprzu tureckiego – pominęłam;
- ¼ l wytrawnego czerwonego wina;

Wykonanie:

1. W garnku na odrobinie oleju do smażenia podsmażyć czosnek i cebulę. Oprószyć mieloną papryką.
2. W garnku dnem i pokrywką lub patelni z grubym na oleju do smażenia układać kolejno warstwami: mięso – cebulę – pomidory i paprykę. Całość doprawić solą i kminkiem. Jeśli się używa strąk pieprzu tureckiego, należy pokroić go w krążki i ułożyć na wierzchu. Całość gotować pod przykryciem 1,5 godziny potrząsając od czasu do czasu.
3. Dodać kartofle i wlać wino. Gotować do uzyskania miękkości pomidorów lub do czasu, aż sos zupełnie wyparuje. Doprawić.

Wartości odżywcze na porcję:
kcal – 660, białko 59 g., węglowodany – 27 g., tłuszcz – 29 g., błonnik – 6 g.

Gulasz podawałam z chlebem i sałatką.

Moje łazanki - z pieca

2011-09-18T23:36:00.009+02:00

Uwielbiamy różne smaki, uwielbiamy wyszukane potrawy, dania z różnych zakątków świata. Na codzień jemy soczewicę, ciecierzycę, quinoa, orkisz, dziki ryż, fasolę, tofu, tempeh, makarony z najróżniejszymi sosami, chorizo………………. i tony ryb oczywiście. A przy tym wszystkim staram się by nasza kuchnia była zdrowa, tak w zakresie produktów których używam, jak i w sposobie przygotowywania potraw.
Ale jest kilka takich zupełnie prostych dań, gdzie łączy się kilka zaledwie składników, które każdy zna, a do których z uporem i przyjemnością wracamy każdego roku. Bo kto na przykład nie lubi młodych kartofli z kalafiorem lub fasolką szparagową i sadzonym jajkiem albo pierogów???
Takie proste smaki, to też łazanki, które znam od dziecka – makaron i kapusta. Takie comfort food. I robiąc to danie przymykam oko na zasady naszej kuchni, dodaję trochę masła, szaleję z boczkiem, żółtym serem i…….delektuję się!

Składniki dla 2 osób)*:

- makaron dla dwóch osób – u nas tradycyjnie biały dla męża i pełnoziarnisty dla mnie;

- ½ główki kapusty - poszatkowanej grubo;
- mała cebula - poszatkowana;
- boczek – sporo – pokrojony w kostkę;
- sól i pieprz do smaku;
- majeranek;
- kilka łyżek koperku – poszatkowanego;
- łyżka koncentratu pomidorowego;
- kilka łyżeczek jogurtu;
- masło;
- olej do smażenia;
- żółty ser – u mnie gouda – potarta;

Wykonanie:

1. Makaron ugotować al dente.

2. w garnku na odrobinie oleju do smażenia podsmażyć boczek i cebulę. Gdyby z boczku wytopiło się za dużo tłuszczu, należy go odlać. Gdy cebula się lekko zezłości dodać kapustę i podlać odrobiną wody. Dusić pod przykryciem, aż kapusta będzie miękka. Doprawić solą , pieprzem i majerankiem. Dodać przecier pomidorowy. Na koniec dodać koperek.

3. Przygotować naczynia żaroodporne – wysmarować je olejem do smażenia. Następnie układać warstwami: makaron, kapustę i makaron. Obie warstwy makaronowe posypać żółtym serem. Wierzch dodatkowo obłożyć wiórkami masła i odrobiną jogurtu. Zapiekać przez 15 minut w piekarniku nagrzanym do 190 stopni.

Mash warzywny z pesto – prawdziwy rarytas!

2011-09-15T08:56:00.012+02:00

Jeśli ktoś lubi puree, to ten przepis, to prawdziwa delicja. Ja i męska część domowników byliśmy zgodnie zachwyceni. Puree kojarzy się nieodmiennie z pogniecionymi kartoflami z dodatkiem masła, czy śmietany. Ja za takim nie przepadam ,więc nie gości na naszym stole. Natomiast ponad rok temu spróbowałam innego zupełnie puree – z korzenia selera gotowanego w mleku. I okazało się, że jest rewelacyjny. Zrobiłam go kilka razy eksperymentując z przyprawami i za każdym razem świetne. Potem przyszła kolej na puree z korzenia pietruszki, które przyprawiłam na modłę japońską m.in. sosem sojowym i znowu bingo. Po drodze było jeszcze puree z pieczonego bakłażana – znowu bajka!

No to ośmieliłam się w tych puree, a co z tym związane łaskawszym okiem spojrzałam na przepis na mash warzywny z pesto, poprzednio, przy pierwszym przeglądaniu książki przeze mnie odrzucony.

Mash doskonały, puree wspaniałe! A Może ja po prostu uwielbiam papki? Może, bo skąd to moje zamiłowanie do gęstych, że łyżka stoi w smoothie na mleku i tych z zielonych warzyw tj. green smoothie, no i te wszystkie puree! dopiero będzie jak zacznę miksować ryby! Nawiasem mówiąc to niedawno widziałam w jakimś porannym programie- chyba kawa, czy herbata, jak młodzi Kuroniowie miksowali tuńczyka z olbrzymią ilością soku pomidorowego i proponowali powstalą miksturę jako koktajl, z możliwością bycia zupą po podgrzaniu!
A co do mashu warzywnego, to jego urok polegał nie tylko na mieszance warzyw użytych do puree, ale także na dodatku pesto odrębnie przyrządzanego. Doskonała słodycz warzyw z wmieszanym lekko pesto utworzyły kompozycję smakowo idealną. Ciągle o tym piszę i znowu napiszę – jedzenie oczami przy tym puree wychodzi równie dobrze jak jedzenie widelcem – pomarańczowe puree i niejednolicie zielone pesto….

Przepis pochodzi z książki Cary Hobday Low fat dishes. Autorka proponuje podanie kurczak na tymże mashu, ja z uwagi na to, ze nie jadamy drobiu, podałam wyśmienitego łososia z pary.

Składniki dla 2 osób:

- ok. 250 g. kartofli;
- ok. 125 marchewki – dałam więcej;
- ok. 125 brukwi – dałam więcej;
- 15 g. liści bazylii;
- 15 g. liści rukoli;
- 1 łyżka oliwy z oliwek;
- łyżka orzeszków pini;
- mały ząbek czosnku;
- łyżka parmezanu;
- sól, pieprz – do smaku;

- łosoś – 2 filety;
- sok z cytryny;

Wykonanie:

1. Warzywa należy pokroić i ugotować na parze, aż będę dość miękkie, ale nie rozgotowane. Następnie zmiksować na kremową konsystencję.

2. W czasie gotowania warzyw przygotować Pesto: zmiksować wszystkie składniki Pesto w blenderze tj. bazylię, rukolę, oliwę, orzeszki pinii, parmezan, czosnek. Doprawić solą i pieprzem.

3. W razie przygotowywania łososia, filety należy skropić sokiem z cytryny, doprawić solą i pieprzem, ugotować na parze. Serwować rybę na puree warzywnym, skropioną obficie oliwą z oliwek.

Smacznego.

Smoothie! Banana Colada

2011-09-13T08:58:00.009+02:00

Kolejne smoothie z książki „Smoothie doładuj system odpornościowy” Ellen Brown i Karen Konopelski, o której pisałam tutaj i tutaj. Autorki podają, że najlepsze połączenie w smaku uzyskuje się poprzez połączenie owoców rosnących na tej samej glebie. Potwierdza to mieszanka kokosów i ananasów, gdyż owoce te mają cudownie uzupełniające się smaki.
Co do moich odczuć smakowych, to po raz kolejny się przekonałam, że dodatek mleka kokosowego jest nie dla mnie, zwłaszcza w takich ilościach.

Składniki na 4 porcje po ok. 235 ml.:

- filiżanka mleczka kokosowego light – ok. 235 ml);
- filiżanka ananasa w kostkach – ok. 155 g. – dałam ciut więcej.;
- 1/3 filiżanki wiórków kokosowych – ok. 25 g.
- ¼ filiżanki proszku serwatkowego (do zagęszczenia) – pominęłam, zresztą zagęszczenie nie było potrzebne;*
- 2 łyżki pyłku pszczelego - pominęłam;
- ½ łyżeczki czystego aromatu rumowego – dałam malibu w większej ilości;
- 2 łyżki startego kokosa dla ozdoby – użyłam wiórków kokosowych;
- 2 filiżanki – ok. 300 g. – zamrożonych bananów w kostkach;

* w zasadzie w składzie niemal wszystkich smoothie w książce jest proszek serwatkowy, pyłek pszczeli, dodatek nektaru z owoców lub jogurtu o określonym smaku – te elementy pomijam, bo zagęszczanie napoju nie jest potrzebne, gdyż drinki wychodzą i tak bardzo gęste, zatem proszek serwatkowy jest zbędny, zamiast pyłku pszczelego jeśli trzeba dodaję miód lub pierzgę, a smak owoców jest na tyle intensywny, że nie trzeba go wzbogacać jogurtem lub nektarem. Jednak i jogurt owocowy i nektar są słodkie, zatem nie używając ich musze czasem dosłodzić napój miodem.

Wykonanie:

Wszystkie składniki wymieszać w smoothiemakerze. Jeśli dodaje się mrożone owoce, to należy dać je na końcu. Prawidłowo smoothiemaker powinien mieszać na wysokich obrotach składniki 45 sekund.

Analiza odżywcza:

Każda porcja to ok. 242 kalorii, 11 g. białka, 38 g. węglowodanów, 4 g. błonnika, 7 g. tłuszczu, 18 mg cholesterolu, i 36% dziennego zapotrzebowania na B 6.

Z moich osobistych spostrzeżeń - to smoothie, w zasadzie każde, jednak to szczególnie, należy pić od razu po przyrządzeniu. Ma wtedy lekką konsystencję, smaki się przenikają, uzupełniają, napój jest lekki i przyjemny. Po czasie mocno się zagęszcza. To jednak dotyczy każdego smoothie. Natomiast tutaj w mojej ocenie smaki ananasa, mleczka kokosowego przestają tak dobrze współgrać i połączenie to zdecydowanie traci na atrakcyjności.

Krem z żółtej papryki i fasoli z prażonymi pistacjami

2011-09-11T23:31:00.006+02:00

Jako, że stałam się miłośniczką wszelkich zup ze szczególnym umiłowaniem zup – kremów, zaintrygował mnie przepis z Biblioteki Poradnika Domowego pt.: Kuchnia Włoska autorstwa Tessy Capponi – Borawskiej na zupę krem z papryki, fasoli i pistacji. No i popełniłam. Powiem tylko - mąż był zachwycony. Niestety zdjęcia nie oddają urody zupy, którą zresztą zrobiłam mniej gęstą niż w oryginale.

Składniki dla 2 osób)*:

- 1,5 żółtej papryki – pokrojonej w kawałki;
- mała cebula – posiekana;
- szklanka białej fasoli – moczonej przez noc i ugotowanej;
- 1,5- 2 szklanki bulionu;
- sól, pieprz – do smaku;
- łyżka pistacji
- gałązkę tymianku
- oliwa – u mnie – olej do smażenia;.

Wykonanie:

1. Paprykę i cebulę dusić na małym ogniu ok. 10 minut na oleju do smażenia. Po tym czasie dodać fasolę, tymianek i tyle bulionu, aby wszystko zakryło – u mnie więcej. Gotować jeszcze 15 minut. Zupę zmiksować, uprzednio wyjąc tymianek. Przyprawić solą i pieprzem.

2. Na suchej patelni uprażyć pistacje. Podawać zupę udekorowaną pistacjami.

Smacznego.

Makaron z sosem piniowo kolendrowym i wstążki marchewki i cukinii

2011-09-08T15:05:00.008+02:00

Przepis pochodzi z Biblioteki Poradnika Domowego: Kuchnia Włoska.

Wygląd dania absolutnie mnie zachwycił, a gdy czytałam składniki przepisu, to wiedziałam, że muszę zrobić, żeby spróbować tego Pesto kolendrowego no i jeszcze wstążek w jednym daniu.

Składniki dla 2 osób)*:

- makaron dla dwóch osób;
- łyżka orzeszków pinii + kilka do dekoracji;
- 1 ząbek czosnku;
- 30 g. pecorino – u mnie więcej;
- garść liści kolendry
- 60 ml oliwy extra virgin;
- 125 g. marchwi;
- 250 g. cukinii
- sól i pieprz do smaku;

Wykonanie:

1. Sos: kolendrę zmiksować z oliwą, czosnkiem orzeszkami pinii, doprawić solą i pieprzem dodać pecorino, zmiksować ponownie.

2. Marchewką i cukinie pokroić w wstążki – najłatwiej to zrobić obieraczką do warzyw lub podobnym do niej przyrządem, służącym do robienia wstążek właśnie.

3. Makaron ugotować al dente Na 2 minuty przed zakończeniem gotowania dodać marchewkę i cukinię i gotować razem z makaronem przez 2 minuty. Odcedzić i włożyć ponownie do garnka. Następnie wlać pesto kolendrowe i krótko podgrzać.

4. Podawać dodatkowo posypane orzeszkami piniowymi.

Kolejna potrawa, po zupie paprykowo – fasolowej, która bardziej zachwyciła mojego męża niż mnie. W połowie jedzenia zorientowałam się czego mi brakuje – większej ilości Pesto, bo lubię gdy mój makaron w nim prawie tonie. Kiedy dodałam sobie Pesta, o mocnym smaku, wrażenia smakowe poszybowały wysoko w górę.

Młody bób z marchewką i bryndzą

2011-08-31T00:08:00.008+02:00

Danie w którym można rozkoszować się smakiem bobu i marchewką w niecodziennym wydaniu, podkreślającym jej słodycz. A do tego słonawa wyrazista bryndza. Tak – danie dobrze skomponowane. Przepis pochodzi z Magazynu KUCHNIA z 2011 r.

Składniki dla 2 osób)*:

- pęczek młodej marchewki;
- 3 łyżki masła – w części zastąpiłam olejem do smażenia;
- 100 g. groszku;
- łyżka miodu – dałam ciut więcej;
- 2 ząbki czosnku;
- pęczek natki pietruszki;
- skórka z cytryny – dałam odrobinę soku zamiast skórki;
- 200 g. – blanszowanego i obranego bobu;
- cukier;
- sól, pieprz – do smaku;
- bryndza

- orkisz – namoczony przez noc i ugotowany- opcja.

Wykonanie:

1. Obrane marchewki gotować 5 minut z dodatkiem soli, cukru i masła. Marchewka ma być jędrna. Ja gotowałam na parze. Następnie należy dodać groszek – jeśli surowy. Po kilku minutach warzywa należy przelać zimną wodą.
2. Na patelni rozgrzać pozostałe masło i wymieszać z miodem. Podsmażyć przez chwilę marchewki, po czym dodać grubo posiekany czosnek, natkę i skórkę z cytryny – u mnie odrobina soku. Dodać groszek i bób, wymieszać do czasu podgrzania, zdjąć z ognia.
3. Serwować na ciepło z powstałym słodkim sosem, posypane pokruszoną bryndzą.. Ja układałam warzywa na orkiszu.

* przepis w oryginale, ja nieco zmieniałam proporcje dostosowując dla 2 osób i naszych gustów.

Mąż w tym daniu szczerze zachwycił się bobem. Zachwycił po raz pierwszy, choć bób znajdował się na naszym stole już wielokrotnie od zeszłego roku. Delektował się smakiem i kolorem bobu, który chyba po raz pierwszy podany był w całości bez rozgniatania, mielenia… Dotychczas z reguły był dodatkiem w niewielkich ilościach do dań wieloskładnikowych, bądź jak np. w tym makaronie, tych naleśnikach lub w tym daniu z pstrągiem był rozgniatany.

Jeśli danie ma stanowić obiado – kolację koniecznie trzeba podać z jakimś węglowodanowym dodatkiem np. z orkiszem, ryżem, bagietką – o ile się ja białe pieczywo.

Papryka nadziewana kaszą gryczaną i strączkowymi z bryndzą

2011-08-28T23:29:00.005+02:00

Po faszerowanej cukinii, która w tym sezonie pojawiła się na naszym stole w wersji wegeteriańskiej i mięsnej, przyszedł czas na paprykę. I tak żółta i czerwona papryka – w dodatku ekologiczna (podobnie jak wszystkie pozostałe, bez wyjątku dodatki do tego dania) – w pełnej krasie została naszą obiado – kolacją. Ku mojemu zaskoczeniu czas obróbki termicznej okazał się być inny dla czerwonej i żółtej papryki. Żółta wymagała dłuższego czasu co najmniej o 10-15 minut.

Składniki dla 2 osób:

- 4 papryki – u mnie 2 żółte i 2 czerwone;
- kasza gryczana;
- kukurydza - ugotowana;
- zielony groszek – ugotowany, jeśli mrożony, to odmrożony;
- czarna fasola – moczona przez noc i ugotowana;
- jajko;
- bulion do gotowania kaszy;
- sól, pieprz – do smaku;
- bryndza.

Wykonanie:

1. Z papryk odciąć wieczko z gałązką, wydrążyć z gniazd nasiennych, umyć. Wstawić całe papryki z wieczkiem w naczyniu żaroodpornym do piekarnika nagrzanego do 180 stopni i piec ok. 15-25 minut – czas w przybliżeniu, w zależności jaki stopień miękkości się chce osiągnąć i w zależności do koloru papryki. Moja żółta papryka była w porównaniu do czerwonej twardawa.
2. W tym czasie ugotować kaszę gryczaną w bulionie.
3. W misce wymieszać składniki farszu – kaszę z fasolą, groszkiem i kukurydzą oraz z jajkiem. Doprawić .*
4. Podpieczone papryki wypełnić nadzieniem. Na wierzchu pokruszyć bryndzę i lekko wmieszać ją w górną warstwę nadzienia. Papryki przykryć wieczkiem i zapiekać przez ok. 20 minut. .

* ilości strączkowych nie pamiętam, pomimo, że ważyłam, ale i tak uważam, że to kwestia gustu – ilośc i rodzaj dodatków.

Kolory papryki - czerwona i żółta - oraz strączków – zielone, czarne i żółte – komponowały się doskonale. Zaś powiedzenie: jeść oczami, jest tu w pełni uzasadnione. Smak zresztą nie ustępował wyglądowi.

Sądzę, że warto eksperymentować z nadzieniami dodając swoje ulubione dodatki tak warzywne jak i węglowodanowe, czyli kasze, quinoa, ryż, ect…, zmieniając smak ziołami, czy choćby sosem, z którym się takie warzywo poda.

Pełne protein smoothie o smaku PB&J (kanapki z masłem orzechowym i dżemem)!

2011-08-22T23:13:00.007+02:00

Nazwę cytuję za autorkami książki „Smoothie doładuj system odpornościowy” Ellen Brown i Karen Konopelski, o której pisałam tutaj. Tam też wspominałam o moim szaleństwie na punkcie smoothie i prezentowałam smoothie morelowo – morelowe.

A przechodząc do prezentowanego drinka, to jego główny składnik – orzeszki ziemne – wbrew nazwie – należą do strączkowych, a nie do orzechów. W związku z tym spokrewnione są z soczewicą i fasolą, a nie migdałami, orzechami laskowymi, nerkowcami…. Są wspaniałym źródłem białka, a nadto zawierają sporo magnezu i folanu. Połączone z bogatymi w witaminę C truskawkami tworzą pyszny smoothie wzmacniający układ odpornościowy.

Składniki na 4 porcje po ok. 235 ml.:

- kubek jogurtu truskawkowego – ok. 225 g) – dałam waniliowy;
- filiżanka ok. 235 ml. mleka sojowego.;
- ¼ filiżanki proszku serwatkowego (do zagęszczenia) – pominęłam, zresztą zagęszczenie nie było potrzebne;*
- 1 filiżanka orzeszków ziemnych – ok. 145 g.;
- ¼ filiżanki - ok. 80 g. truskawek;
- 1 i ½ filiżanki – ok. 220 g. – zamrożonych truskawek – dalam łącznie 300 lub ciut więcej truskawek;

* w zasadzie w składzie niemal wszystkich smoothie w książce jest proszek serwatkowy, pyłek pszczeli, dodatek nektaru z owoców lub jogurtu o określonym smaku – te elementy pomijam, bo zagęszczanie napoju nie jest potrzebne, gdyż drinki wychodzą i tak bardzo gęste, zatem proszek serwatkowy jest zbędny, zamiast pyłku pszczelego jeśli trzeba dodaję miód lub pierzgę, a smak owocow jest na tyle intensywny, że nie trzeba go wzbogacać jogurtem lub nektarem. Jednak i jogurt owocowy i nektar są słodkie, zatem nie używając ich musze czasem dosłodzić napój miodem.

Wykonanie:

Wszystkie składniki wymieszać w smoothiemakerze. Jeśli dodaje się mrożone owoce, to należy dać je na końcu. Prawidłowo smoothiemaker powinien mieszać na wysokich obrotach składniki 45 sekund.

Analiza odżywcza:

Każda porcja to ok. 380 kalorii, 20 g. białka, 39 g. węglowodanów, 4 g. błonnika, 17 g. tłuszczu, 20 mg cholesterolu, i 25% dziennego zapotrzebowania na magnez.

Sałatka z grillowanych brzoskwiń z bresaolą i serem kozim

2011-08-18T00:10:00.005+02:00

W tym sezonie próbuję kolejne przepisy na dania ze składnikami, które akurat królują na targu. W zakresie sałatek jakiś czas temu skusiłam się na bardzo apetyczną i uroczo wyglądającą z kurkami i malinami, a całkiem niedawno na sałatkę z grillowanymi brzoskwiniami. Dorwałam na targu piękne polskie brzoskwinie i zaszalałam. Przepis pochodzi z programu Jamie w domu – chodzi oczywiście o J. Oliviera.
Obok brzoskwiń główne skrzypce gra bresaola – cieniutkie plasterki sezonowanego mięsa wołowego oraz ser kozi – ja użyłam rolady o twarożkowym wnętrzu.

Składniki dla 4 osób:

- 4 dojrzałe (ale nie za bardzo) brzoskwinie – dałam 2 duże pokrojone na mniejsze części;
- kilka listków rozmarynu, drobno posiekanych;
- oliwa sól morska i świeżo zmielony pieprz
- 1 łyżka octu z czerwonego wina;
- oliwa extra virgin;
- 1 łyżeczka jogurtu naturalnego albo crème fraiche;
-16 plasterków bresaoli albo szynki parmeńskiej – dałam więcej;
- listki oberwane z kilku gałązek estragonu – pominęłam;
-2 garście listków rukoli;
- 100 g. pokruszonego koziego sera;

Przygotowanie:

1. Brzoskwinie pokrojone na połowy lub mniejsze części należy włożyć do miski, posypać posiekanym rozmarynem, skropić oliwą, oprószyć solą i pieprzem,
2. Na rozgrzanej patelni grillowej należy opiekać tak zamarynowane brzoskwinie przez kilka minut z każdej strony, aż się ładnie spieką, ale nie przypalą!
3. Dressing: do miseczki należy wlać ocet winny, trzy razy tyle oliwy extra virgin, jogurt albo crème fraiche oraz szczyptę soli i pieprzu. Składniki roztrzepać rózgą. Jamie Olivier proponuje wykorzystanie shakera smaków – jego wynalazku.
4.Na talerzach zaaranżować plasterki bresaoli. Na bresaoli ułożyć brzoskwinie, a na wierzchu liście rukoli i estragonu. Całość polać dressingiem, dodatkowo skropić odrobina oliwy extra virgin i posypać pokruszonym kozim serem.

Zielono, zielono – tuńczyk! Ziołowa pasta z tuńczyka

2011-08-15T23:00:00.007+02:00

Od kiedy przepis ten znalazłam na jednym z blogów, to zakochałam się w nim bez reszty. A było to w marcu tego roku. Od tego czasu pastę – bo to ona jest dzisiejszą bohaterką – robię bez przerwy.
Oczywiście zmieniłam nieco proporcje, dopasowując do mojego gustu.
Ale w tych zmianach nie byłam osamotniona, bo jak się okazało przepis przeszedł długą drogę na blogach, a każda przyrządzająca go osoba albo coś odejmowała albo dodawała. Pojawił się pierwotnie u Thiessy jako sos do smażonego kabaczka, potem u Anoushki, dalej u Polki.
A sama pasta – cóż, w moim wydaniu – jest dla miłośników ziół, bo jest ich ogromna ilość, a co za tym idzie i smak jest nie tylko intensywnie ziołowy, ale wręcz konsystencja gęstsza niż przy zwykłym pesto. Oczywiście wystarczy ciut zmienić proporcje i można uzyskać inny smak, inne zastosowanie. Ja pastę dostosowałam do moich potrzeb. Jem ją samą widelcem w ogromnych ilościach, ewentualnie zagryzam chlebem pełnoziarnistym, ale zastosowań może być wiele – jako dodatek do kanapek, sos do makaronu, innych warzyw….

A swoją drogą, gdy po raz pierwszy zobaczyłam składniki przygotowane do miksowania, to wydawało mi się nie możliwe, aby mogły się zmieścić w benderze, sądziłam, że pasty wyjdzie niebotyczna ilość! Wydawało mi się, że w składzie musi być jakiś błąd, bo przecież nawet na pesto, które jest przecież takie ziołowe, daje się jeden pęczek ziół, a tu 3 i to duże i z łodyżkami! Udało się jednak, ba, mało powiedziane, że udało się zmieścić te wszystkie zioła, puszkę ryby, awokado…, a ku mojemu zaskoczeniu ilość pasty wcale nie była nadzwyczajna, a smak - rewelacja! Jednak za każdym razem, gdy przygotowuję składniki, przechodzi mi przez głowę ta pierwotna myśl – jak to się tam zmieści - a potem uśmiecham się do siebie i ładuję zioła i łodyżki….

Składniki:

-1 puszka tuńczyka w oliwie – u mnie z reguły As do Mar (z bezpiecznych połowów w czystych wodach Azorów)
- jedna lub więcej łyżek jogurtu naturalnego – u mnie firmy Total lub activia;
- ½ awokado;
- 1 duży pęczek bazylii (listki + łodyżki)
- 1 duży pęczek zielonej pietruszki (listki + łodyżki)
- 1 duży pęczek koperku (listki + łodyżki)
- 2-4 łyżki kaparów;
- kilka kropli soku z cytryny;
- 3 duże ząbki czosnku;
- świeżo mielony pieprz;

Wykonanie:

Składniki zmiksować, dodając je partiami, jeśli nie mieszczą się za jednym razem.

Smacznego!

Moussaka wersja oryginalna

2011-08-10T23:12:00.009+02:00

Danie wywodzące się z okolic wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego i Bałkanów oraz bliskiego wschodu (północna Afryka i zachodnia Azja). Głównym składnikiem pojawiającym się w jej rozmaitych wersjach są bakłażany, często kartofle oraz mięso.
Nazwa wywodzi się z arabskiego, tak też jest zwana w większości krajów, w których się ją obecnie przyżądza, jednak w krajach Bałkańskich (nie wszystkich) występuje jako casserole z bakłażanów.
Większość wersji bazuje na bakłażanach, pomidorach i mięsie, elementy te ułożone są z reguły warstwowo. Wersja grecka wzbogacona jest o biały sos – beszamel, wersja turecka zaś nie jest ułożona warstwowo, za to dodatkowo dodaje się cebulę, zieloną paprykę. Istnieją ponadto wersje moussaki, do których dodaje się marchewkę, cukinię i kartofle. W Serbii i Bułgarii wręcz zamiast bakłażanów dodaje się kartofle, a wierzchnia warstwa jest zalana sosem jogurtowym z jajkami i mąką. Zaś w świecie Arabskim moussaka jest formą sałatki z pomidorów i bakłażanów podobną do włoskiej parmigianny, serwowana na zimno.

Najbardziej znana wersja grecka moussaki powstała w 1920 r. wynaleziona przez Tselementsa jako składająca się z 3 warstw – bakłażany, mięso owcze duszone z ziołami i przyprawami m.in. cynamonem i wierzchnia warstwa - beszamel. Danie następnie zapieka się.
W wersji Serbskiej i Bułgarskiej są także 3 warstwy – mięso, kartofle i sos, także zapiekana.
A poza tymi podstawowymi wersjami istnieje mnóstwo wariacji, gdzie danie wzbogacone jest o inne warzywa np. w Grecji często kartofle, cukinie, pieczarki. Warto dodać, że wersje niemięsne tej potrawy w swojej książce kucharskiej pokazywał już Tselements.*

Ja skusiłam się na wersję z klasycznymi składnikami – mięso, pomidory, bakłażany, ale i kartofle, a do tego przyprawy m.in. cynamon. W przeważającej mierze bazowałam na przepisie z już kilkakrotnie wspominanej książki „Cała kuchnia w jednym garnku” autorstwa Masha Kauka. Ułożyłam całość w 3 warstwy. Dzięki temu zabiegowi warstwy były grube, a finalnie dobrze wyczuwało się smak każdej z osobna, a jednocześnie przenikały się.

Składniki dla 4 osób:

- 500 g. kartofli ugotowanych i pokrojonych w plastry ok. 5 – 7 mm;
- 500 g. siekanego mięsa wieprzowego lub jagnięcego – zastąpiłam mieloną polędwicą wołową;
- 600 g. bakłażanów – pokrojonych w plastry ok. 6 – 8 mm, zgrillowanych w piekarniku lub na patelni;
- 2 duże cebule – poszatkowane;
- 3 ząbki czosnku – drobno posiekanego;
- olej do smażenia;
- cynamon, kumin rzymski – sporo – mój dodatek;
- sól pieprz;
- 500 g. pomidorów pokrojonych w drobne części;
- 3 pomidory pokrojone w plastry;
- 2 jajka;
- 200 g. ubitej śmietany – zastąpiłam jogurtem;
- 150 g. tartego sera owczego – dałam twarde peccorino;

Wykonanie:

1. Na patelni z grubym dnem podsmażyć przez kilka minut na oleju cebulę, dodać mięso mielone, smażyć przez chwilę i dodać czosnek. Doprawić cynamonem i kuminem, solą i pieprzem. Smażyć 5 minut. Dodać pokrojone w części pomidory i dusić bez przykrycia przez 5 minut. Jednak masa powinna zostać dość wilgotna.
2. W misce wymieszać śmietanę (jogurt) z jajkami i tartym serem. Doprawić solą, pieprzem i kuminem.
3. Formę żaroodporną wysmarować tłuszczem, dno wyłożyć kartoflami. Następnie ułożyć warstwę bakłażanów, a na to warstwę pomidorowo – mięsną. Na wierzchu ułożyć pomidory pokrojone w plastry. Całość zalać masą serowo – jajeczną.
4. Naczynie żaroodporne wstawić do piekarnika nagrzanego do temperatury 200 stopni i zapiekać przez 25 minut (ja zapiekałam o kilka minut dłużej).

Wartości odżywcze:

danie w wersji wskazanej w przepisie w jednej porcji zawiera:

1080 kcal, 45 g. białka, 34 g. węglowodanów, 78 g. tłuszczu i 9 g. błonnika.

Jak widać do dietetycznych nie należy, jednak ilość kcal, nie tracąc na smaku, można znacznie zmniejszyć ograniczając tłuszcz. Wystarczy zastąpić śmietanę jogurtem, obsmażanie bakłażanów na oleju, grillowaniem w piekarniku na folii aluminiowej przez ok. 15 minut bez dodatku tłuszczu oraz zamienić tłuste i mało odżywcze mięso wieprzowe, np. polędwicą wołową, która ma niewiele tłuszczu, za to jest bogata w białko. Dzięki tym drobnym zamianom, potrawa nie tylko nie straci na smaku, ale zyska na wartościach odżywczych – będzie miała więcej białka, znacznie mniej tłuszczu, a jeśli by dodatkowo sypnąć odrobinę mniej sera, to kalorie znowu polecą w dół.

* informacje o moussace – wikipedia.